Aparat do wyznaczania temperatury inwersji wodoru

Olszewski pracował na tym aparacie ustalając temperaturę inwersji wodoru równą -80,5 stopni Celsjusza, co dobrze zgadzało się z teoretycznie wyznaczoną wówczas przez Witkowskiego wartością -79,3 stopni. Aparat ten zbudowany jest ze szklanego cylindra grubościennego z metalową pokrywą z wyprowadzeniami w formie rurek. Wewnątrz cylindra umieszczony jest właściwy aparat, również szklany o podwójnych ściankach, podparty w cylindrze naturalnym korkiem. Posiada on miedzianą wężownicę, którą doprowadzany jest wodór pod ciśnieniem ok. 100-170 atm. do mosiężnego cylindra wyłożonego irchą, w którym następowało rozprężenie wodoru przez zawór redukcyjny. w środku cylindra znajduje się termometr oporowy, którego końcówki wyprowadzone były rurką miedzianą na zewnątrz aparatu i połączone z mostkiem Wheatstone'a i galwanometrem /końcówek brak/. Wodór wprowadzany do cylindra pod ciśnieniem 100 - 170 atm ulegał rozprężeniu w zaworze ekspansyjnym przy ciągłym pomiarze temperatury. Aparat wewnątrz napełniany był czynnikiem chłodzącym, w zależności do doświadczenia był to: ciekły etylen, ciekłe powietrze, dwutlenek węgla + eter. W pokrywie aparatu znajduje się: miedziana rurka wężownicy, wpuszczana do puszki blaszanej, gdzie kończy się wentylem ekspanzyjnym. Do otwierania wentyla służy rączka zakończona u góry nad pokrywą drewnianym tłokiem, drewniane pokrętło osadzone na metalowym pręcie, dwie rurki w kształcie litery T - węższa odprowadzająca wodór i końcówki termometru, szersza dla czynnika chłodzącego i ewentualnie podłączenia pompy próżniowej. Na pokrywie cylindra biały napis: " C.304." Na cylindrze kartka: " Aparat Olszewskiego do okazywania inwersji wodoru I Zakład Chemiczny U.J.